Darlings

Monday, March 19, 2012

Wedding @ Putrajaya

Wedding kali ni lagi meriah sebab Mr Razman yang jadi pengapit. First time jadi pengapit, so pengalaman baru ler bagi pak cik tu. Aku boleh tengok muka gelabah dia sebab wedding kali ni kat dewan , ramai lak tetamu nya. Mau nya tak menggelabah bagi first timer . heeeeek.

Penanten nya kawan baik Mr Razman since Shahputra college lagi. Kawan Mr Razman chup jadi pengapit dah berbulan bulan tak silap aku, Siap bagi kain suh p jahit. Nasib ler baju sempat siap sebelum tarikh sebab peram lama sangat.





Rasa macam nk cilok je baju dia. cantik !


To Nizam & Zila
Selamat Pengantin Baru
Bahagia ke akhir hayat.
 
 Tak larat aku nak membebel panjang. Masa rehat kejap je, nak p kejar beli makanan.Later update lagi

 Babai.

Monday, March 5, 2012

Super busy Weekend

Weekend aku meriah dengan p wedding. Kind of enjoyment jugak ape attend wedding sebab ramai tanya aku, tak bosan ke tiap tiap minggu p orang kawen aje. Diri sendiri tak kawen lagi. 

P wedding boleh jumpa geng
Life tiap orang tak sama kan, Macam aku. Partner aku tu dah 28 years old. So, mesti lah kawan kawan dia ramai 25 & above. Dah nama nya 25 above tu mesti lerrrr ramai yang kahwin cik adik oii. So, bila orang jemput p wedding. Tak kan tak pegi kot. 

Hari ni  kau tak attend wedding orang, besok lusa, orang tak attend wedding kau. Amacam rasa. So, aku rasa dah menjawab lah soalan soalan yang tanya aku tak bosan ke asyik p kenduri kawin. Bagi aku lah, bila p wedding ni, kita sama sama doa kan kebahagiaan kawan kita, then salah satu sumber inspirasi untuk majlis sendiri kan.
with the ladiesssss.
Penanten Hot
Love her outfit, make up . Semua cantik
 Hari Ahad wedding dekat Putrajaya pulak. Gagah kan diri, sebab dari negeri sembilan gerak balik rumah , rushing tukar baju bagai, Then terus berkejar ke Putrajaya. 


Penanten sempoiiii

Bersiap dengan kadar segera. Grey cardigan ni lah aku sambar dulu cari cardigan lain tak jumpa.

 Berakhir lah weekend aku dengan wedding. Balik wedding sempat lagi layan adnan sempit buat kali ke 2. Sempoiiiii. Balik rumah terus zzzzzzzzzzzzzzzzzzz. Pukul 2 pagi terjaga terus raseee seraaaaam.

CHOWsss..

Wednesday, February 29, 2012

Review session: Softlan

Rasa macam terajin pulak update belog lately. Layan kan Sebab aku ni bermood sikit kan. So time aku rajin ni baik aku update je, Time malas nanti belum tentu dalam seminggu aku update. 

Mukadimah tak payah panjang lah. Basi basi sudah.


Dah lama tak do sesi review kan.  Kali ni aku nak review pasal Softlan ajo. Heeeee. Softlan pun nak direview heh.
Sharing sharing lerrrr. Kot kot kaurang tengah mencari softener pilihan hati ke. So boleh lah aku suggest kan .

Pilihan hati aku, of cos ler yang kale purple ni, lavender. Bau memang menusuk kalbu sikit. aku kasi rendam baju aku satu hari. Baju kerja je la normally. Then bila jemur tu, rasa macam nak mandi je sekali dengan softlan.haha. semenggah kan. Sebab nya aku suka sangat sangat bau die. Bau fresh, then tahan lama.

Meh share pulak softener yang kaurang sukeeeee.

Tuesday, February 28, 2012

Kisah Sebalik "Driving License" Part II

Hurm boleh pulak ber part part kan. okeh . Kita sambung kisah lesen.

Bulan disember 2010, Umi dah membebel pasal aku tak do lesen lagi. Dia cakap sampai bila aku nak hidup menyusah kan orang. Siap pujuk bagai suh aku ambik lesen. Aku tak makan pujuk beb. Tapi bila papa masuk campur. Heh apa laie. Mana berani nak bantah. Malam tu jugak papa heret p rumah cikgu memandu. Nak suh p daftar terus the following day tu.

Besok nya, pukul 7 pagi , cikgu memandu tu datang. feh. Memang betul betul pagi okeh. Sampai sana register bagai, dah siap bayar, terus masuk bengkel kan. Memang bosan kau tak payah cita ah. Dah ler p sorang sorang, macam kera sumbang aje, Kiri kanan aku tengok ramai pangkat adik adik ajo.

Aku rasa, macam sekelip mata aje. Sebab hari hari aku p bengkel. Semua umi aku punya pasal, dia nak suh aku dapat lesen L sebelum aku start practical. So, everything is on rush.

Finally. I managed to get L. 

Nak sambung P memang tak sempat. Bulan 1 dah start Practical kat shah alam kan. So, aku tertangguh ler 6 bulan. Bulan 6 macam tu aku start balik . Masa ni memang menggigil okeh.

Sepanjang hayat aku tak pernah belajar bawak kete. Tiba tiba kena bawak kan. Cikgu aku tu siap baca ayat tenang kan aku. haiyoooooo. Menggelabah tak hengat kan. Mula mula pusing kampung. Tiap tiap hari pusing kampung. Naik bosan dah aku.

Sampai masa, cikgu aku bawak p belakang naik bukit & parking. Feh. Aku paling tak suka bab parking. Bab bukit tu i likeeeeeeeeee. Bila cikgu suruh p park kete, aku ngelat. hehehe.

Last last. cikgu aku pun dah bosan agak nya mengajor aku kan.

Dia decide suh aku amek test. omak aiiiiih. kojang lutut aku dengar. Dia siap booking date untuk aku. Tau tau je, lusa kena test. Nasib tak terkencing ajo. Sebab aku dengar nama JPJ ajo aku terus mengelabah lain macam sikit. Eh, bukan sikit tau, banyaaaaaaaak.

Mula mula Test Motor dulu,

Alhamdullilah, Past.

Papa aku dah sengih.

Lepas tu, selang seminggu, 

 Test kete pulak

Yang ni lagi menggigil. Entoh berapa kali aku tawakal.

Mula mula test naik bukit dulu kan....

Alhamdulillah LULUS

dah lepas satu bala,

Then terus p buat parking kan. 

haiyooooooooooooooooo, bab yang paling malas sekali. tapi nak tak kena buat jugak kan. Mana boleh skip. 

Nervous punya nervous,

Nasib menyebelahi aku. LULUS.

Sekarang, Penentu segala nasib, Test jalan raya dengan JPJ. Muka pucat lesi tunggu nama kena panggil.

JPJ tu dah spot muka pucat, siap sengih kerang busuk, then buat buat serious balik, 

Di sebab kan aku terlalu lalu lalu nervous, engine kete mati sat. Omaiiiiiiik aih. Nasib dia cakap oke, Then terus jalan macam biase. Dia pun buat relax je sebelah, Sonyap aje, Aku ni memang tak kan pandang langsung muka die, 


Lastly, happy ending ler jugak, LULUS dengan one shot. Oh ok, baru boleh p bangga diri dengan papa kan. Papa aku siap nazar lagi untuk aku. See? Penting nya tiap yang apa aku buat kat mata papa. Willing nazar untuk aku.

So, aku buat conclusion , aku lulus pun sebab berkat doa umi papa aku.

Penting nya Doa mak ayah kan...

Sekarang ni, aku tak tau macam mana nak cakap terima kasih dkt umi papa, umi dah susah payah payung duit, papa susah payah study dengan aku sekali. Comel kan.

Sayang ketat ketat!
 
© 2010; Lyaa Suriany | Designed by: yanasensei | Powered by Blogger